Prawidłowy rozwój sylwetki oraz prawidłowy sposób poruszania się dziecka jest uzależniony od podstawowego napięcia posturalnego. Dzieci o prawidłowym  napięciu mięśniowym (tzw. normotonia) cechuje symetryczna postawa ciała, liniowe ustawienie bioder i barków, a także osiowe ustawienie kończyn dolnych. Niektóre dzieci, mieszczące się w szeroko pojętej normie, mają obniżone napięcie centralnych mięśni (tułowia, szyi, głowy) oraz nieco zwiększone lub zmniejszone napięcie w częściach dystalnych (kończynach górnych i dolnych).

• ciągle otwarte usta, cicha mowa, trudności z gryzieniem, wady wymowy,

• duży wypukły brzuch,

• koślawość kolan,

• preferowany siad W (siad z pupą pomiędzy stopami)

• dziecko często podpiera głowę,

• ma trudności z podniesieniem samej (!) głowy, zarówno w leżeniu na brzuchu jak i na plecach

• przeprosty z stawach kolanowych i łokciowych

• preferują asymetryczny siad z dodatkową stabilizacją (podpierają się ręką, zahaczają stopami o nogi krzesła lub podkładają stopę pod pośladek)

• nie lubi bawić się na czworaka (męczy się szyja)

• okrągłe lub płaskie plecy (predyspozycja do powstawania skolioz)

• wysokie ustawienie barków (chowanie głowy z barkach), dzieci mogę uskarżać się na bóle głowy lub karku

• nie lubią leżeć na brzuchu,

• słabe podążanie głowy za tułowiem w próbie podciągania do siadu

• w leżeniu na brzuszku, po skończonym 3 miesiącu, trudności w podpieraniu się na przedramionach

• po 4 miesiącu, pozostające zgięte kolana

• posadzone chętnie siedzą, ale z wykorzystaniem dużej powierzchni podparcia

• często dodatkowo stabilizują się zaciskaniem palców stóp (chwyta się powietrza)

• często poruszają się w sposób asymetryczny. Np. przesiadają się na pośladkach ze zgiętą zawsze tą samą nogą

• niechętnie czworakują